ΜΑΣΤΕΚΤΟΜΗ

Μια ιστορία ειπωμένη   με  άλλη  ματιά.
Η αρρώστια που έγινε ευλογία…
Αντιφατικό;   ΝΑΙ
Ανέφικτο;      ΟΧΙ
Βιωμένο;       ΝΑΙ  
… από μαρτυρίες γυναικών που πέρασαν μέσα από αυτό.

Το θέμα αυτό σύνθετο  και  άρρηκτα συνδεδεμένο  με την  υπαρξιακή  μας  αγωνία  για τη ζωή και το φόβο θανάτου. Η μαστεκτομή είναι το μετά  και  πολλές φορές  η λύτρωση  οσο  οδυνηρή  και αν είναι.
Λόγια  ειπωμένα… στο άκουσμα της αρρώστιας.
Κόπηκε  η ανάσα μου ήθελα να φωνάξω να ουρλιάξω  και δεν μπορούσα.
Πάγωσα το μυαλό μου βούιζε , άσπρισε το πρόσωπο  μου είπαν, λιποθύμησα.
Δεν  το  πίστευα  φοβήθηκα  με έπιασε  το παράπονο και έκλαιγα.
Μετά το πρωταρχικό σοκ ακολουθούν  τα  περιβόητα  στάδια  του  θυμού ,άρνησης,  διαπραγμάτευσης, κατάθλιψης, και αποδοχής .[στο βαθμό που η κάθε μια τα έχει βιώσει]
Σκοτεινά συναισθήματα (πανικός ,φόβος απόγνωση) είναι εκεί, καλούμαστε να προσαρμοστούμε  σε αυτό που οι άνθρωποι  απεχθανόμαστε την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια.
Όμως όπως λέει και ο Νίτσε  [όποιος  έχει ένα γιατί να ζήσει  μπορεί να αντέξει κάθε πως] και αυτές οι γυναίκες  μας δείχνουν το δρόμο με τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης πρώτα από όλα.
Ο δρόμος δεν πρέπει να είναι  μοναχικός, ο άνθρωπος χρειάζεται τον άνθρωπο.

Λόγια  θεραπευομενης
Αυτό που με βοήθησε τον πρώτο καιρό ηταν που βρήκα ένα μέρος (ομάδα) να βγάλω την οργή μου να με ακούσουν χωρίς να μου πουν τι πρέπει να κάνω, ξεσπούσα κάθε φορά ωσπου καποια στιγμή ενοιωσα το βάρος να ελαφραινει και η  μεγάλη θλίψη να μοιράζεται.
Τότε συνειδητοποίησα ότι μπορω τωρα να σκεφτώ λογικά μπορούσα  να ακούσω. Ναι δεν εχει χαθει τίποτα .
 ΝΑΙ  Η ΜΑΣΤΕΚΤΟΜΗ είναι επιλογή   ζωης.
Εχοντας  πάρει πληροφορίες για την αρώστεια  και τις θεραπευτικές επιλογές από τον γιατρό μας προχωράμε  να  χτίσουμε το υποστηρηκτικό μας πλαίσιο [ συντροφος, ομάδα, ψυθχοθεραπεια,φιλοι,] η ότι άλλο με ανακουφίζει.
Στο δρομο αυτό εμπειρίες αλλων γυναικών με το ιδιο  θέμα  δουλεμένες όμως μέσα από ομάδες, συλλόγους  ηψυχοθεραπεία μόνο ανακούφιση και οφέλη  εχουν ,μιλούν την ίδια γλώσσα.
Eχοντας διανύσει  μεγάλο και ψυχοφθόρο δρόμο  ως προς την απόλυτη επιβίωση  ερχόμαστε αντιμέτωποι με την  μεγάλη αλλαγη στο σώμα μας, που αφορα   την εικόνα μας και όχι μόνο .
Θυμαμαι  την αναφορά  που εκανε μια θεραυπευομενη με την  μοναξιά που ενοιωθε  και  πως το συνέδεε  με την απώλεια του στήθους , μητρότητα, θηλυκότητα, ερωτογενής ζώνη, χαμηλή αυτοεκτίμηση, σύντροφος  sex ,απόρριψη όλα αυτά  μαζί και χώρια.  
Μπερδεμένα στην αρχή χρειάστηκε όμως να ειπωθουν δυνατά καθαρά  και να παρουν τη θέση που τους αναλογεί  ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο .
Τίποτα δεν μπορεί να υπονομεύσει τη θέληση για ζωή οσο  τα ανέκφραστα  αρνητικά συναισθήματα.
Μίλησε  για αυτά απροκάλυπτα  κλάψε , φώναξε, βίωσετα  για να τα ξεφορτωθείς.
Λανθάνουσες αντιλήψεις και φόβοι μας λενε   πως ΟΛΑ στην ζωή μας θα αλλάξουν  όχι λοιπόν δεν αλλάζουν ΟΛΑ.
Σχεδόν πάντα  η ψυχοθεραπευτική  ενασχόληση λειτουργεί  αγχολυτικά και ελπιδοφόρα.
Αρχίζουν και αχνοφαίνονται  νεοι στόχοι  και προτεραιότητες μια νέα αξιολόγηση  για τη ζωή  και μια  απογραφή  που λίγοι από εμας  μπορούμε να τη νοιώσουμε.

Δεν θα ξεχάσω  την εκφραση μιας θεραπευόμενης  [ θα ήθελα να φωνάξω στους ανθρώπους  τι χαζοί που ήσαστε  σε τι δίνετε σημασία] για αυτήν πλέον  ο κόσμος είναι αλλοιωτικος  μου  έλεγε με νόημα.
Σημερα συνέχισε  λεω  στους ανθρώπους μου ότι τους αγαπώ και τους παίρνω αγκαλιά και τους σφίγγω γερά λες και θα μου φύγουν.
Σταμάτησα να κανω   πράγματα που δεν μου αρέσουν, και προσπαθώ  να στρέφω την προσοχή μου  σε αυτά που αγαπώ.  
Μονο  για σήμερα … έλεγε ξανά και ξανά.
Τελειώνοντας θα ηθελα να αναφερθούμε στο ρόλο του συντρόφου και τη σημασια.
Θα ξεκινήσω  αντίστροφα επισημαίνοντας  την  κατάσταση  που βρίσκεται  ο σύντροφος , αν μπορεί  και είναι σε θέση να στηρίξει  και με ποιο τροπο την συντροφό του.  
Η καθοδήγηση τουλάχιστον στην αρχή μοιάζει απαραίτητη  εχοντας στο μυαλό μας τον διπλό  ρόλο που καλείται να επίτελέσει  δηλ. να σταθει στα πόδια του για να  αντιμετωπίσει τις δικές του απώλειες ( υπάρχουν  και είναι  σοβαρές) και να είναι εκεί για την σύντροφο  εκπέμποντας  σταθερότητα σιγουριά  και ψυχραιμία.
ο φοβος  για πιθανή απώλεια του συντρόφου μας παραλύει μας γεμίζει απέραντη θλίψη  ,
η ματαίωση των ονείρων που εχουν γίνει από το ζευγάρι είναι εκει,  ενοχές θυμός οργη μας χαώνουν ένα μεγάλο γιατί  εχει κάνει την εμφάνισή του  και απάντηση δεν υπάρχει  λεκτικά.

Και όμως  συμπεριφορικά  έχουμε επιλογές   δηλαδή  δεν μένουμε  στο πρόβλημα μπαίνουμε στη λύση.  
Χωρις παρορμητισμούς παρακινούμενοι από συναισθήματα και με  βοήθεια φτιάχνουμε ένα σχέδιο δράσης υλοποιήσιμο που πρώτα απολα απόβλέπει στη  συναισθηματικη και πρακτικη στήριξη ( εμψύχωση) της συντρόφου μας.
Είναι  αδόκιμο να υπάρξουν  στερεότυπες οδηγίες διότι  ο καθένας εχει το δικό του ψυχικό υπόβαθρο, αντιλήψεις, ηλικία και  η ιδια η σχέση τους δικούς της κώδικες.
Παρολαυτά  όμως θα ηταν χρήσιμο να ακουστούν πραγματα που ισως καποιους να βοηθήσουν.

Τι δεν προτείνεται.
Δεν καθοδηγούμε τα συναισθήματα του αλλου  όπως μη κλαίς μη στεναχωριέσαι   είσαι δυνατή.
Δεν ακυρώνουμε τον πόνο της η τα διάφορα συναισθήματα που εκφράζει.
Δεν δίνουμε συμβουλές.
Δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη[  πρέπει ]
Δεν κανουμε τον ειδήμονα
Δεν προσπαθούμε να δώσουμε εξηγήσεις  όπως ηταν να γίνει, ήταν θέλημα θεού κ.λ.π
Δεν μεταφέρουμε τους φόβους μας
Δεν πιέζουμε να κάνει  η να μη κάνει κάποια πράγματα ( θέλει το δικό της χρόνο)

Τι προτείνεται.
Ακούμε  ακούμε  ακούμε  με τη καρδιά μας  και όχι με τα αυτιά, μπαίνουμε στα παπούτσια της άλλης.  Ενσυναίσθηση .
Εγκρίνουμε  την θλίψη της την οργη τον θυμο η ότι άλλο μας εκφράζει.
Είναι σημαντικό που είμαστε εκει αν δεν ξέρουμε τι να πούμε  μια αγκαλιά είναι αρκετή.
Όταν ανοίγει η ίδια το θέμα της αρρώστειας  συμετέχουμε μιλώντας  ανοιχτά  γιαυτό , έτςι απομυθοποιητε.
Εξοικιωνόμαστε  όταν  εμεις  και η σύντροφος νοιώσει ετοιμη με το ιδιο το τραύμα  ερχόμενοι σε επαφή αγγίζοντάς το η και φιλώντας το ακόμη.(αποδοχή)
Όταν νοιώσουμε συναισθηματα τα εκφράζουμε  ακόμη και την  αμηχανίαμας , εδώ θέλει λίγο προσοχή και διάκριση.
Χιούμορ    ευχάριστη διάθεση υπομονή και  δώστε χρόνο …
Τέλος αν ξεχάσετε κάτι απολαυτά  δεν χάθηκε ο κόσμος  να θυμάστε ότι η αγάπη  από μόνη της είναι θεραπευτική.
Μπορεί να ξεχάσει τι της έλεγες  αλλά δεν θα ξεχάσει ότι ήσουν εκει και την κρατούσες από το χέρι.